De natuur is mijn beste vriend.
De natuur is zo mooi en wijs.
Ik blijf mij verwonderen, nu ik zo bezig ben met mijn bloemen en groentetuin.
In de ochtend is het gezang van de vogels mijn wekker. Ik stap uit bed met nieuwsgierigheid en kijk elke ochtend hoe alles is gebloeid en wat aandacht nodig heeft.
Het is een stil proces in mij en de tuin is daar een weerspiegeling van.
De natuur werkt echt helend.
De tuin staat helemaal vol. De kruiden hebben een mooie plek, de bloemen komen langzaam tot bloei en de groentes krijgen steeds meer vorm.
Mijn hart maakt een sprongetje. Het geluk en het gevoel dat door mij heen gaat, zijn van onschatbare waarde.
De kinderen hebben vakantie en slapen heerlijk uit. Geen volle agenda. Rust is de basis en zo groeien zij ook tot de mooiste versie van zichzelf. Ze zijn zo lief, met prachtige persoonlijkheden en zijn zo verschillend, net zoals de tuin, die samen één mooi geheel vormt.
Eigenlijk is dit ook hoe ik de wereld buiten ons veilige huis zou willen zien. Iedereen is nodig, zo anders, maar dat kan alleen als liefde de basis is en het ego geen rol speelt.
Die kleine wereld om mij heen is warm en liefdevol. Alles wat je aandacht geeft, groeit. De tuin herinnert mij hier elke dag aan.
Liefs Diana